Wyprawa po złote runo
Jazon rozesłał informację po całej Grecji o planowanej wyprawie. Do Jolkos przybyli najsławniejsi mężowie.
Zjawili się przede wszystkim ci, których nigdy nie brakło, ilekroć szło o popis siły lub odwagi: więc bogom podobny Herakles ze swoim synem, pięknym jak dzień Hylasem, więc Tezeusz, Peleus, Pejritoos, Kastor i Polideukes, Meleager, Nestor, bystrooki Linkeus, którego wzrok przenikał do głębi morza. Zaczem zjawili się mniej znani, lecz nie mniej mężni bohaterowie, aż zebrało się pięćdziesięciu uczestników. Przyłączył się natchniony śpiewak Orfeusz i syn Apollinowy, Asklepios2.
Zbudowano statek Argos i Jazona wybrano na przywódcę wyprawy Argonautów. Pierwszy postój nastąpił w Lemnos, gdzie zostali na całe dwa lata, ponieważ Jazon zakochał się w królowej i nie chciał słyszeć o dalszej wyprawie. Dopiero Herakles, robiąc mu wyrzuty, obudził w nim hart ducha. Następnym przystaniem było miasto Kizykos, z którego nie mogli wypłynąć ze względu na niepomyślne wiatry. Na pobliskiej górze pomodlili się do Hery, która okazała się dla nich bardzo łaskawa – pogoda dopisywała podróżnym.
Przybyli do miasta króla Fineusa, w którym grasowały harpie – stworzenia o ciele ptaka i twarzy kobiety, które wyszarpywały królowi jedzenie. Fineus miał dar przepowiadania przyszłości, z którego skorzystali Argonauci i w zamian za pomoc wygnali harpie z jego kraju.
Warto przeczytać: Mit o Tezuszu