Nad ziemią panował Zeus, a ludzie byli już na niej obecni. O tym, jak powstał ród ludzki krążyło sześć hipotez:
- Człowiek narodził się bezpośrednio z ziemi.
- Człowiek pochodzi z tego samego miejsca, z którego wyłoniły się wszystkie istoty żywe.
- Człowiek wywodzi się z gór i lasów.
- Człowiek jest potomkiem bogów.
- Pochodzenie człowieka wyjaśnia baśń o czterech wiekach ludzkości.
- Człowiek został stworzony przez tytana Prometeusza.
Wiek złoty w rozwoju ludzkości przypadał na panowanie Kronosa. Rzeki płynęły mlekiem, z drzew płynął miód, a ziemia rodziła wiele plonów bez konieczności pracy rolnika. Ludzie nie mieli żadnych trosk, smutków i trudów. Ludzie się nie starzeli i prawie całe życie mijało im na zabawach i biesiadach. Po upadku Kronosa zostali zamienieni w dobroczynne duchy.
Wiek srebrny odznaczał się ludźmi o wiele słabszymi, ponieważ rozwijali się bardzo wolno. Ich dzieciństwo trwało sto lat, a kiedy byli już dojrzali to życie ich było krótkie i pełne cierpienia. Byli źli i dumni, a bogom nie chcieli składać ofiar. Dzeus wszystkich wytępił, a w pamięci potomnych pozostali jako dusze błogosławione.
Wiek brązowy cechował się ludźmi, którzy kochali wojnę, ponieważ mieli siłę olbrzymów i serca twarde jak kamień. Wszystkie narzędzia i budowle sporządzali z brązu. Był to okres heroiczny w dziejach ludzkości, ponieważ żyli wtedy: Herakles, Tezeusz i bohaterowie spod Troi.
