Dzieciństwo i młodość Heraklesa
Herakles był synem Dzeusa i królowej Alkmeny. Władca Olimpu, chcąc synowi zapewnić nieśmiertelność, zabrał go do nieba i położył przy śpiącej Herze, aby mógł napić się jej mleka. Kobieta, obudziwszy się, odtrąciła nieznane dziecko, a kilka kropel jej mleka rozlało się po niebie – tak powstała Droga Mleczna, z kropel, które spadły na ziemię wyrosły białe lilie.
Hera nienawidziła Heraklesa, ponieważ był owocem zdrady jej męża, więc nieustannie go prześladowała. Gdy Herakles miał dziesięć miesięcy wysłała dwa jadowite węże, by udusiły niemowlę. Syn Dzeusa wraz z młodszym bratem Ifiklesem spał w tarczy, która służyła im za kołyskę. Gady zostały jednak bez trudu zabite przez małego herosa.
Warto przeczytać: Mit o wojnie trojańskiejNajeżone ostrymi łuskami, wpełzły do pokoju z przeraźliwym syczeniem, a z oczu ich bił ogień i z paszcz ciekła jadowita ślina. Wielka jasność rozgorzała w całym pałacu. Młodszy, Ifikles, z krzykiem uciekł. Herakles zaś chwycił obydwa potwory i zaczął je dusić. Przybiegła Alkmena, a za nią jej mąż, Amfitrion, z
mieczem. Rozbudzona służba zapełniła pokój dziecinny. Wszyscy patrzyli w zdumieniu, jak mały Herakles gniótł węże, które wrychle martwe opadły na kamienną posadzkę. Pokazując matce i ojczymowi zdławione gady, chłopak śmiał się z radości i skakał1.
