Herakles zdrowo rósł i się rozwijał, więc Amfitrion uczył go powożenia końmi i sprowadził nauczycieli, aby młody heros ćwiczył zapasy, strzelanie z łuku, rzucanie oszczepem oraz rzemiośle wojennym. Spał na twardym łożu, przykrywając się skórami zwierząt. Chętnie jadł mięsa i chleb. Alkmena dbała natomiast o jego wykształcenie, ale Herakles nie interesował się nauką z książek i zabił jednego ze swych nauczycieli, który go strofował. Nie przejął się tym, a w niedługim czasie tak się rozrósł, że mógł zjeść całego wołu, a jego puchar do wina musiało nieść przynajmniej dwóch ludzi. Gdy miał osiemnaście lat zabił lwa i z jego skóry zrobił sobie płaszcz, a lwi łeb nosił jak hełm. Cieszył się również sympatią bogów.
Bogowie go polubili, Hermes dał mu miecz, Apollo strzały, Hefajstos kołczan pięknej roboty, Atena pancerz. Herakles wyrwał w lesie drzewo oliwne z korzeniami i sporządził sobie potężną maczugę, z którą się nigdy nie rozstawał2.
Zabicie rodziny i wykonanie dwunastu trudnych prac
Herakles ożenił się z córką króla Teb i przez kilka lat był w domu, ciesząc się rodzinnym szczęściem. Pewnego razu podczas składania ofiary ogarnęło go nagłe szaleństwo – ugodził żonę nożem, a dzieci udusił. Gdy odzyskał świadomość wyruszył do wyroczni delfickiej po radę, jak ma odpokutować zbrodnię, której się dopuścił. Wyrocznia skierowała go do Myken do króla Eurysteusa na służbę, podczas której będzie musiał wykonać dwanaście prac.
Warto przeczytać: Mit o Orfeuszu i Eurydyce