Herakles zapragnął po raz drugi się ożenić i stanął do konkursu z królem, który obiecał oddać za żonę swoją córkę temu, kto przewyższy go w strzelaniu z łuku. Heros zwyciężył, ale bracia nie chcieli oddać mu swojej siostry, ponieważ bali się, że w napadzie szału ją zabije. Herakles uśmiercił jednego z braci za co musiał ponieść karę – bogowie odebrali mu siły, więc bohater udał się do wyroczni w Delfach, by mu pomogła. Mężczyzna nie uzyskał odpowiedzi na swoje pytania, więc splądrował świątynie. Apollo stanął z nim do walki i Dzeus musiał rozdzielić ich piorunem. Herakles został przez bogów wysłany na trzyletnią służbę na dwór królowej Omfali, gdzie kobiety prowadziły wojny, a mężczyźni przebywali w domach i przędli na krośnie. Omfala zabrała Heraklesowi zbroję i często biła go butem po twarzy.
Gdy upokarzająca służba dobiegła końca Herakles ożenił się z Dejanirą, z którą chciał założyć rodzinę. Kiedy szukali miejsca na dom spotkali centaura Nessosa, który zaproponował, że przewiezie drobną Dejanirę na grzbiecie przez rzekę. Centaur porwał kobietę, więc Herakles go zabił. Umierając, powiedział kobiecie, żeby zabrała trochę jego krwi – to zagwarantuje jej wieczną miłość Heraklesa. Dejanira wyprała koszulę męża w krwi Nessosa, która była trucizną – ciało Heraklesa zaczęło płonąć. Dejanira się powiesiła, a heros został zabrany przez Dzeusa na Olimp. Ojciec uczynił go nieśmiertelnym, a Hera oddała mu za żonę swoją córkę Hebe – boginię młodości.
Warto przeczytać: Mit o powstaniu świata
18 września 2026J. Kasprowicz „Dies Irae” – opracowanie
20 września 2026PJ (8) – Prawa boskie a prawa ludzkie
22 września 2026F. Dostojewski „Zbrodnia i kara” – str. szczegółowe cz. I rozdz. I
