Perseusz i Gorgony
Żyły one w jaskini, do której nigdy nie docierał promień słońca. Były siwe od urodzenia i miały tylko jedno oko i jeden ząb, które sobie wzajemnie pożyczały. Perseusz wykradł im to oko i ten ząb, a oddał nie prędzej, aż wskazały mu dokładnie miejsce, gdzie siedziały Gorgony. Dostał jeszcze hełm, który go czynił niewidzialnym, i buciki skrzydlate, aby mógł latać w powietrzu. Na ostatku Hermes przyniósł mu ostry sierp, aby miał czym uciąć głowę Meduzie3.
Perseusz odnalazł śpiące gorgony na brzegu oceanu. Wszystkie były okropne: włosy miały z wężów, kły świni, ręce z brązu i skrzydła ze złota. Najmłodsza z gorgon Meduza potrafiła spojrzeniem zamienić ludzi w kamień. Młodzieniec uciął Meduzie głowę, schował do torby i odleciał. Z rozciętej szyi gorgony wyskoczył skrzydlaty koń – Pegaz. Pozostałe gorgony ścigały Perseusza, ale ze względu na to, że miał czapkę niewidkę nie mogły go dojrzeć.
Gdy Perseusz przelatywał nas Etiopią zobaczył nad brzegiem morza nagą dziewczynę – Andromedę, którą uratował i poślubił. Razem z żoną przybył na wyspę Serifos, gdzie Danae została zamknięta w piwnicy przez króla, ponieważ nie chciała zostać jego żoną. Perseusz przy pomocy głowy Meduzy zamienił go z całym dworem w kamienie. Perseusz, Andromeda i Danae wrócili do Argos, w których trwały igrzyska. Wziął w nich udział Perseusz i zabił krążkiem Askrizjosa – tak spełniła się przepowiednia.
Warto przeczytać: Horacy „O co poeta prosi Apollina” – opracowanie
18 września 2026J. Kasprowicz „Dies Irae” – opracowanie
20 września 2026PJ (8) – Prawa boskie a prawa ludzkie
22 września 2026F. Dostojewski „Zbrodnia i kara” – str. szczegółowe cz. I rozdz. I
