Księga Rodzaju – Pobyt człowieka w Edenie i wygnanie z raju

Pierwsi ludzie w Edenie

Bóg zasadził ogród na wschodzie w Edenie i umieścił tam człowieka, którego ulepił. Na rozkaz Stwórcy wyrosły z gleby wszystkie drzewa owocowe, a na środku tego ogrodu drzewo poznania dobra i zła. Z Edenu wypływała rzeka, która go nawadniała i dawała początek czterem innym rzekom. Człowiek dostał od Boga polecenie, aby uprawiał Eden i doglądał w nim wszystkiego. Zabronił mu jednak spożywać owoce z drzewa na środku ogrodu. Zjedzenie owocu z drzewa poznania dobra i zła niechybnie sprowadzi na człowieka śmierć.

Następnie Bóg ulepił wszelkie zwierzęta lądowe oraz ptaki i przyprowadził je do mężczyzny, aby je nazwał. Każde zwierzę zostało nazwane istotą żywą. Kiedy mężczyzna pogrążył się w głębokim śnie Bóg wyjął jedno z jego żeber, miejsce zapełnił ciałem. Z wyjętego żebra Stwórca powołał do życia niewiastę, która była towarzyszką mężczyzny. Chociaż mężczyzna i kobieta byli w ogrodzie nadzy nie odczuwali wobec siebie wstydu.

Upadek pierwszych ludzi

Wąż był zwierzęciem bardziej przebiegłym niż wszystkie inne, które Bóg stworzył. Wąż zaczął pytać kobietę, czy rzeczywiście Bóg zabronił im jeść owoców z drzew, które rosły w ogrodzie. Kobieta wyjaśniła wężowi, że tylko z jednego drzewa nie mogą zjadać owoców, ponieważ gdyby zjedli spotkałaby ich śmierć. Wąż powiedział kobiecie, że Bóg obawia się, że ludziom otworzą się oczy i poznają dobro i zło. Kobieta zjadła owoc, dała też zjeść mężczyźnie. Otworzyły się im obojgu oczy i zorientowali się, że są nadzy, wiec wykonali dla siebie przepaski z liści figowych.

Ludzie usłyszeli kroki Boga, który przechadzał się po ogrodzie i schowali się przed nim. Bóg nawoływał mężczyznę, a ten odpowiedział mu, że jest nagi, więc się przed nim schował. Bóg zapytał mężczyznę, czy zjadł owoc z drzewa, z którego zakazał mu jeść. Mężczyzna oświadczył, że owoc do spróbowania dała mu kobieta, a kobieta przyznała, że zjadła, bo wąż ją skusił. Bóg przeklął węża słowami:

Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie i niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej: ono zmiażdży ci głowę, a ty zmiażdżysz mu piętę¹.

Ludzi za nieposłuszeństwo ukarał w następujący sposób: kobieta w bólach będzie rodziła dzieci oraz będzie podległa swojemu mężowi. Mężczyzna natomiast od tej pory w trudzie zdobywał pożywienie z ziemi, która właśnie stała się przeklęta. Mężczyzna dał swojej żonie na imię Ewa. Bóg natomiast sporządził dla ludzi skóry i wypędził ludzi z Edenu i postawił przed ogrodem cherubów i ostrze miecza, aby droga do drzewa życia była strzeżona.

Kain i Abel

Ze związku Adama i Ewy pojawili się na świecie Kain i Abel. Abel był pasterzem, a Kain uprawiał rolę. Gdy pewnego razu bracia składali ofiarę Bóg docenił tylko ofaiarę Abla z jego zwierząt, nastomiast płodami roli Kaina wzgardził. Kain był smutny i ponury. Abel był zatroskany stanem brata. Kain zaprowadził brata na pole, rzucił się na niego i zabił. Gdy Bóg wołał Abla Kain odpowiedział, że nie wie, gdzie jest jego brat. Stwórca wiedział już jednak, że Abel nie żyje, ponieważ jego krew wsiąkła w ziemię. Bóg przeklął Kaina i powiedział mu, że ziemia nie wyda dla niego więcej owoców, będzie zbiegiem i tułaczem. Dał mu też znamię, aby nie został przez nikogo zabity. Kain odszedł od Pana i zamieszkał w kraju Nod na wschód od Edenu.

1. Rdz 3, 15. ↩︎