Psalmy

Informacje wstępne

Księga Psalmów jest zbiorem 150 pieśni o treści religijnej. Są one wyrazem uczuć i religijnej myśli poszczególnych jednostek, jak również całego ludu Bożego. Powstawały na przestrzeni wielu wieków. Wiele z nich, zanim przybrało ostateczną postać, podlegało przez długi czas adaptacjom. Kościół pierwotny przyjął Psalmy, odczytując je w sensie chrystologicznym. Wskazują one na tajemnice życia Mesjasza i na założony przez Niego Kościół. Zostały one przejęte, jako piękny zbiór modlitw. Psalmy są modlitwą i świadczą o modlitwie. Chociaż powstały w środowisku Starego Testamentu, są one modlitwą wszystkich ludzi, wszystkich czasów. Taka kwalifikacja Psalmów wynika z najwyższej aprobaty, jaką uzyskały od Chrystusa, który uznał je za modlitwę. Tymi modlitwami posługiwał się często sam Jezus Chrystus i Jego Apostołowie. Jezus odczytywał w Psalmach zbawczy plan Boga, który realizował się w Jego osobie. Psalmy doskonale oddają tęsknotę za Bogiem. Są wzorem pobożności. W okresie prześladowań, stanowiły podporę nadziei chrześcijańskiej. Psalmy uczą bezwarunkowego zaufania Bogu i Jego łaskawości¹.

Psalm 91 – O Bożej opiece

Kto przebywa w pieczy Najwyższego
i w cieniu Wszechmocnego mieszka,
mówi do Pana: «Ucieczko moja i Twierdzo,
mój Boże, któremu ufam».
Bo On sam cię wyzwoli
z sideł myśliwego
i od zgubnego słowa.
Okryje cię swymi piórami
i schronisz się pod Jego skrzydła:
Jego wierność to puklerz i tarcza.
W nocy nie ulękniesz się strachu
ani za dnia – lecącej strzały,
ani zarazy, co idzie w mroku,
ni moru, co niszczy w południe.
Choć tysiąc padnie u twego boku,
a dziesięć tysięcy po twojej prawicy:
ciebie to nie spotka.
Ty ujrzysz na własne oczy:
będziesz widział odpłatę daną grzesznikom.
Albowiem Pan jest twoją ucieczką,
jako obrońcę wziąłeś sobie Najwyższego.
Niedola nie przystąpi do ciebie,
a cios nie spotka twojego namiotu,
bo swoim aniołom dał rozkaz o tobie,
aby cię strzegli na wszystkich twych drogach.
Na rękach będą cię nosili,
abyś nie uraził swej stopy o kamień.
Będziesz stąpał po wężach i żmijach,
a lwa i smoka będziesz mógł podeptać.

Ja go wybawię, bo przylgnął do Mnie;
osłonię go, bo uznał moje imię.
Będzie Mnie wzywał, a Ja go wysłucham
i będę z nim w utrapieniu,
wyzwolę go i sławą obdarzę.
Nasycę go długim życiem
i ukażę mu moje zbawienie².

Psalm ten dotyczy ufności Bogu, ponieważ Stwórca chroni od niebezpieczeństw tego, kto Mu zaufa. Opiekę nad ludźmi sprawują aniołowie, ponieważ są oni wykonawcami rozkazów Boga. Ochrona aniołów pozwala człowiekowi uchronić się od upadku i dzięki nim człowiek pobożny uniknie niebezpieczeństw na swojej drodze. Podstawowa prawda omawianego Psalmu brzmi: Bóg jest opiekunem pobożnych. Każdy wierny Bogu znajduje się pod Jego opieką. On posyła swoich aniołów, aby strzegli ludzi na wszystkich ich drogach³.