PJ (38) – Motyw winy i kary

Motyw winy i kary. Omów zagadnienie na podstawie Zbrodni i kary Fiodora Dostojewskiego. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.

Wstęp z tezą

Każdy z nas musi w swoim życiu podejmować różne decyzje. Nie zawsze nasze wybory są dobre, szczególnie w sytuacjach trudnych, które wymagają szybkiego działania i nie sprzyjają racjonalnemu spojrzeniu na sytuację. To, czego postanowimy dokonać w swoim życiu zawsze niesie na sobą skutki i konsekwencje. Moim zdaniem każda zła decyzja, która powoduje krzywdę drugiego człowieka zasługuje na karę.

Argument i przykład ze Zbrodni i kary F. Dostojewskiego

Człowiek, którego czyn doprowadził do cierpienia innych osób powinien ponieść surowe konsekwencje swojego wyboru. Bohater powieści F. Dostojewskiego Rodion Rasolnikow jest studentem prawa na uniwersytecie w Petersburgu. Chęć poszerzenia wiedzy doprowadza go do fascynacji zagadnieniem „nadczłowieka”, które w tamtym czasie nie miało jeszcze swojej pełnej filozoficznej wykładni, ale było interesującym wątkiem. Rodion napisał do gazety artykuł na ten temat, a później zaczął się zastanawiać nad realną możliwością sprawdzenia teoretycznej wiedzy w praktyce. Młody mężczyzna był w trudnej sytuacji materialnej – jego ojciec nie żył, majątek po nim był bardzo skromny, a miał jeszcze siostrę i matkę, które także musiały się z niego utrzymywać. Dunia – siostra Rodiona – postanowiła wyjść za mężczyznę o wątpliwej reputacji, aby pomóc Rodionowi w skończeniu studiów. Raskolnikow jednak nie chciał się na to zgodzić i zaplanował zabójstwo Alony Iwanowny, która była lichwiarką i dorabiała się majątku na cudzym cierpieniu. Według Rodiona była wszą, a on nadczłowiekiem, który mógł zdecydować o jej życiu. W jego własnych przekonaniach utwierdziła go podsłuchana w szynku rozmowa studenta i oficera, podczas której padło stwierdzenie, że Alona bogaci się, majątek chce przepisać na kościół, a tak naprawdę jej pieniądze mogłyby uratować wielu młodych ludzi od nędzy, którzy zdecydowanie bardziej przydaliby się krajowi. Po tej rozmowie Rodion pewnego dnia zabił Alonę i jej siostrę Lizawietę, a następnie okradł staruszkę. Bohater szybko jednak zrozumiał, że nie jest nikim nadzwyczajnym i jego życie po zbrodni zamieniło się w koszmar. Ostatecznie przyznał się do winy i poniósł karę. Musiał spędzić na Syberii osiem lat w łagrze.

Kontekst społeczny – ostracyzm społeczny jako kara za złamanie prawa

Pojęcie ostracyzmu ma swoje korzenie w starożytnej Grecji. W V w. p.n.e. w Atenach funkcjonowała tam procedura określana jako sąd skorupkowy. Obywatele mogli głosować nad czasowym wygnaniem osoby, którą uważali za zagrożenie dla państwa i demokracji. Głos oddawano poprzez zapis imienia konkretnej osoby na skorupce ceramicznego naczynia. Wygnanie trwało zazwyczaj dziesięć lat, ale nie oznaczało utraty majątku ani praw. Współcześnie ostracyzm oznacza społeczne wykluczenie obywatela, którego czyny nie są akceptowalne społecznie. Osoba, która popełnia czyn zabroniony poza konsekwencjami prawnymi może stracić zaufanie bliskich, szacunek innych ludzi i pozycję społeczną.

Podsumowanie

Podejmowanie decyzji zawsze wiąże się z ponoszeniem przez nas ich konsekwencji. Gdy człowiek decyduje się na działania, które są sprzeczne z obowiązującymi normami, musi liczyć się z tym, że poniesie karę wynikającą z przepisów prawa lub też narazi się na społeczne odrzucenie ze względu na czyny, których się dopuścił.

Inne możliwe konteksty