PJ (3) – Wizja końca świata

Wizja końca świata. Omów zagadnienie na podstawie znanych Ci fragmentów Apokalipsy św. Jana. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.

Wstęp z tezą

Ludzie są istotami śmiertelnymi i w zależności do tego, w co wierzą, przyjmują różne postawy wobec nieuchronnego końca życia i świata. Dla chrześcijan życie na Ziemi jest tylko etapem przejściowym, który umożliwia życie wieczne. Według wspomnianej religii świat także się skończy i gdy nadejdzie dzień ostateczny umrą wszyscy, którzy zostali i odbędzie się sąd nad całym wszechświatem. Moim zdaniem religie i kultura tworzą różne obrazy końca świata, aby oswoić ludzi z nieuniknionym końcem wszystkiego, co znają.

Argument i przykład z Apokalipsy św. Jana

Dzień Sądu Ostatecznego czyli ponownego przyjścia Chrystusa na świat jest przedstawiony jako katastrofa ludzkości, która jest konieczna, aby dobro odniosło zwycięstwo. W Apokalipsie św. Jana przedstawione różne obrazy powiązane z dniem ostatecznym. Jednym z najbardziej znanych są czterej jeźdźcy apokalipsy, którzy zapowiadają kolejne katastrofy i cierpienie, których będą musieli doświadczyć ludzie. Pierwszy jeździec może symbolizować zwycięskiego Chrystusa, ale częściej wskazuje się na Zarazę. Drugi jeździec porusza się na czerwonym koniu, w ręce trzyma miecz, więc symbolizuje wojnę. Trzeci jeździec porusza się na czarnym koniu i symbolizuje głód. Czwarty jeździec to śmierć, który porusza się na koniu barwy zielonej lub popielatej w zależności od tłumaczenia koloru w oryginalnej pisowni greckiej. Na obrazach najczęściej jest koloru zielonego, lecz można również spotkać się z określeniem, że koń jest trupioblady. Z tego opisu wynika, że zagłada świata będzie poprzedzona chorobami zakaźnymi, wojnami i głodem, a na końcu pojawi się śmierć, która pochłonie wszystkie istnienia. Ludzie będą zatem nieustanie doświadczać cierpienia w różnych wymiarach, z których wyzwoli ich dopiero unicestwienie wszystkiego. Z Apokalipsy wyłania się zatem budzący grozę obraz czasów ostatecznych, które będą dla człowieka pasmem cierpień.

Kontekst – obraz Wielki dzień Jego gniewu namalowany przez Johna Martina

Obraz przedstawia katastroficzną wizję końca świata i bezpośrednio nawiązuje do Apokalipsy św. Jana i sądu nad ludzkością. Góry, budowle i ludzie zostają wciągnięci w niszczący wir. Choć widać, że ludzi jest wiele malarz przedstawił postacie jako bardzo małe na tle natury. To potęguje wrażenie, że człowiek jest niczym wobec potęgi żywiołów. Zniszczenie świata w taki sposób można odczytywać jako karę za grzechy ludzkości. Pomimo tego, że ludzie otrzymali od Boga w Edenie polecenie panowania nad światem i uczynienia go sobie podporządkowanym, to okazuje się, że w dniu sądu wszystko, co człowiek stworzył jest kruche i nietrwałe. Człowiek nie jest tak potężny jak sądzi. Nawet gdy realizuje własne ambicje jego wytwory są niczym w porównaniu z tym, co stworzył Bóg. Kompozycja obrazu jest bardzo dynamiczna, barwa ognia jest skontrastowana z ciemnością, widoczny jest także gwałtowny rozpad świata.

Podsumowanie

Człowiek musi być gotowy na swoją śmierć, ale także na koniec wszystkiego, co zna. Religie i kultura pozwala przedstawić ten moment i dzięki temu ludzkość może się oswoić z nieuniknioną katastrofą świata, w którym żyje. W Apokalipsie jeźdźcy symbolizują cierpienie ludzi, które zakończy dopiero śmierć, natomiast na obrazie J. Martina widoczna jest słabość człowieka wobec potęgi Boga i natury, którą stworzył.